پانسمان و سوند در منزل تهران | راهنمای کامل

فهرست مطالب
پانسمان و سوند در منزل تهران یعنی چه و چرا اینقدر مهم شده است؟
اگر تجربه چند روز همراهی بیمار در بیمارستانهای تهران را داشته باشید، احتمالاً میدانید سادهترین کارهای پرستاری هم وقتی پای ترافیک، صف، خستگی و سن بیمار وسط باشد، دیگر «ساده» نیست. پانسمان زخم جراحی یا زخم بستر و تعویض سوند ادراری، نمونههای کلاسیک همین وضعیتاند.
وقتی از پانسمان و سوند در منزل تهران حرف میزنیم، منظور صرفاً این نیست که «یک نفر بیاید خانه و زخم را ببندد یا سوند بگذارد». منظور یک سرویس حرفهای است که شامل ارزیابی زخم و پوست، انتخاب نوع پانسمان متناسب، اجرای استریل کار، آموزش خانواده، ثبت روند بهبود، و در مورد سوند، بررسی اندیکاسیون، سوندگذاری یا تعویض سوند ادراری در منزل تهران با تکنیک صحیح و مراقبت بعد از آن است. همه اینها باید توسط پرستار یا تکنسین آموزشدیده و تحت پوشش یک مرکز معتبر انجام شود؛ نه صرفاً کسی که «چند بار در درمانگاه پانسمان دیده» یا «سوند گذاشتن بلد است».
جهت مشاهده لیست قیمت پرستار بیمار کلیک کنید.
چه کسانی بیشتر به پانسمان در منزل تهران نیاز دارند؟
در تجربه میدانی، سه دسته بیمار در تهران هستند که بیشترین درخواست پانسمان در منزل را دارند. دسته اول کسانیاند که تازه از بیمارستان مرخص شدهاند؛ بعد از عملهایی مثل تعویض مفصل، جراحی شکم، سزارین، جراحی عروق یا ترمیم شکستگی. پزشک برایشان پانسمان روزانه یا چندروزه نوشته و هر بار رفتن به درمانگاه، یعنی فشار روی بخیهها، جابهجایی دردناک، معطلی در صف و ریسک عفونت.
مثلاً بیماری را تصور کنید که بعد از جراحی شریان پا در یکی از بیمارستانهای بزرگ تهران مثل امام خمینی یا شریعتی، به خانهای در خیابان پیروزی برگشته است. زخم بلند روی ران یا ساق دارد، با هر تکان درد میگیرد، و یکی از رگهای حیاتیاش ترمیم شده. برای این فرد، عبور از پلهها، سوارشدن و پیادهشدن از ماشین، و نشستن در سالن انتظار، خود یک ریسک است. پانسمان زخم جراحی در منزل تهران، برای چنین پروندهای نه یک راحتی لوکس، بلکه یک انتخاب منطقی و محافظتی است.
دسته دوم، بیماران با زخم بستر و زخمهای مزمن (دیابتی، وریدی، فشاری) هستند. اینها اغلب سالمندان زمینگیر یا بیماران نورولوژیک پس از سکته، آسیب نخاعی یا بیماریهای ناتوانکنندهاند. زخم بستر در فضای آپارتمانهای کوچک تهران، اگر خوب مدیریت نشود، بوی نامطبوع، درد، عفونت و گاهی بستریهای پیدرپی را بهدنبال دارد. پانسمان زخم بستر در منزل تهران، با استفاده از پانسمانهای مدرن و تکنیکهای کاهش فشار، میتواند روند را برگرداند؛ البته بهشرط اینکه فقط «بستن زخم» نباشد، بلکه بخشی از یک برنامه جامع مراقبت باشد.
دسته سوم، بیماران دیابتیاند؛ مخصوصاً کسانی که زخم پای دیابتی دارند. در تهران، دیابت و زندگی شهری ترکیب خطرناکی ساخته است؛ راهرفتن روی کف خیابان، کفشهای نامناسب، دیر مراجعه کردن به پزشک و تلاش برای درمان خانگی با «بتادین و نمک» در بسیاری از موارد، کار را به جایی رسانده که بیمار با زخم عمیق، عفونت استخوان و حتی قطع عضو مواجه شده است. پانسمان زخم دیابتی در منزل تهران، اگر با پروتکل درست و در هماهنگی با کلینیک زخم انجام شود، میتواند شانس حفظ اندام را بالا ببرد؛ اما اگر صرفاً به «تمیز کردن ظاهری» محدود شود، کمکی نمیکند.

انواع پانسمانهایی که منطقی است در منزل در تهران انجام شوند
در خانههای واقعی تهران، از سعادتآباد تا یافتآباد، همیشه نمیتوان همه نوع پانسمانی را در منزل انجام داد؛ اما بخشی از کار را میتوان با استاندارد مناسب در خانه مدیریت کرد. پانسمان زخم جراحی تمیز، با ترشح کم، بعد از چند روز اول، معمولاً قابل انجام در منزل است؛ بهویژه اگر پرستار با نحوه برداشتن چسبها بدون آسیب به پوست و تشخیص علائم عفونت آشنا باشد.
زخمهای سطحی حاصل از بریدگیها، ضربههای کوچک یا سوختگیهای محدود هم، در صورتی که عفونت حاد نداشته باشند و طبق دستور پزشک، پانسمانشان مشخص شده باشد، میتوانند در منزل پانسمان شوند. نکته مهم، استفاده از پانسمان مناسب (مثلاً گاز وازلینه، فوم، هیدروژل، آلژینات) بهجای گاز خشک ساده در همه موارد است؛ چیزی که پرستار باتجربه در خدمات پانسمان در منزل تهران، بهخوبی میشناسد.
زخم بستر، بسته به درجه آن، گاهی در خانه قابل مدیریت است و گاهی نه. برای درجات خفیف تا متوسط، اگر تشک مواج و برنامه منظم تغییر پوزیشن وجود داشته باشد، و پانسمانها با مواد مناسب و تکنیک استریل انجام شود، میشود در منزل تهران روی بهبود حساب کرد. اما در زخمهای خیلی عمیق، با حفره، بوی شدید و درگیری استخوان، معمولاً لازم است دورهای در کلینیک زخم یا بیمارستان، دبریدمان و درمانهای پیشرفتهتری انجام شود و بعد، ادامه پانسمان در منزل تکمیلکننده کار باشد.
برای سوختگیها، قاعده محافظهکارانهتر است. سوختگیهای عمیق، سوختگیهای درگیرکننده صورت، دستها، مفاصل و ناحیه ژنیتالیا، یا سوختگیهای وسیع، بهتر است از ابتدا در مراکز تخصصی درمان شوند. پانسمان در منزل تهران، در این موارد میتواند فقط برای تعویضهای ساده بین ویزیتهای کلینیک بهکار رود، آنهم با دستور روشن تیم سوختگی.
سوند ادراری در منزل تهران؛ چه زمانی بله، چه زمانی نه؟
زرنگترین خانوادهها هم وقتی صحبت از سوند میشود، یکجایی میرسند که میپرسند: «اصلاً سوند در خانه خوب است یا بد؟» پاسخ مثل همیشه، «بستگی دارد»؛ به اینکه چرا گذاشته میشود، چه کسی میگذارد، چقدر میماند و چهطور از آن مراقبت میشود.
سوند ادراری (فولی یا نلاتون) در منزل تهران معمولاً در چند سناریو استفاده میشود: سالمندانی که بهخاطر بزرگی پروستات، سکته مغزی، دمانس شدید یا ضعف عمومی، توانایی تخلیه مؤثر مثانه را از دست دادهاند؛ بیماران بعد از برخی جراحیهای لگن یا پروستات؛ بیمارانی که نیاز به پایش دقیق دفع ادرار دارند؛ و در مواردی خاص، برای پیشگیری از آلودگی زخمهای نزدیک مجرا یا مدیریت زخمهای گسترده پوستی.
سوندگذاری در منزل تهران، اگر توسط پرستار مجرب و طبق نسخه پزشک انجام شود، از نظر تکنیکی قابل انجام است؛ اما خط قرمزها اینجاست: گذاشتن سوند برای راحتی مراقب («دیگر لازم نباشد او را برای توالت جابهجا کنیم») بدون اندیکاسیون پزشکی، یا تعویض سوند در منزل بدون رعایت استریل و بدون توجه به علائم عفونت ادراری، میتواند بیش از سود، ضرر داشته باشد.
تعویض سوند در منزل تهران، برای بیمارانی که ماهها یا سالها سوند دائمی دارند، اگر طبق برنامه (مثلاً هر ۳ تا ۴ هفته) و با کیتهای استریل و تکنیک درست انجام شود، میتواند جلوی بسیاری از بستریهای غیرضروری را بگیرد. پرستار باید بداند قبل از تعویض، مثانه در چه وضعیتی است، از چه سایز و چه نوع سوند استفاده شده، و بعد از تعویض، چه علائمی (مثل تب، لرز، سوزش شدید، خونادراری) نیاز به مراجعه فوری دارند.
سوندگذاری اولیه، بهخصوص در مردان با شک به بزرگی پروستات یا انسداد، کار حساسی است و در بسیاری از موارد، بهتر است اولین سوندگذاری در محیط بیمارستانی یا حداقل در کلینیک، توسط پزشک اورولوژی انجام شود. بعد از آن، ادامه تعویض سوند در منزل تهران، در بیماران تثبیتشده، از نظر عملی و اقتصادی منطقیتر است.
مشاوره در مورد هزینه های پرستار
تفاوت کار حرفهای و کار غیرحرفهای در پانسمان و سوند
در بسیاری از خانهها در تهران، مخصوصاً در محلههایی که همسایهها و آشناها بههم نزدیکاند، خدمات پانسمان و سوند در منزل بهصورت غیررسمی هم انجام میشود؛ مثلاً «آقای فلانی که در درمانگاه کار میکند» یا «خانمی که سابقاً بهیار بوده». گاهی این افراد واقعاً کمک میکنند، اما در نبود ساختار و نظارت، ریسک هم بالاست.
پرستاری که از طریق یک مرکز رسمی اعزام میشود، مسئولیتی فراتر از یک مراجعه کوتاه دارد؛ او باید زخم را مستند کند، روند را به مرکز گزارش دهد، در صورت بدترشدن وضعیت، پیشنهاد مراجعه به پزشک یا کلینیک زخم بدهد، و در تعویض سوند، اگر با مقاومت غیرعادی، خونریزی یا درد شدید روبهرو شد، شجاعت توقف و ارجاع به بیمارستان را داشته باشد.
در مقابل، کسی که فقط بهعنوان «تزریقاتچی محل» شناخته میشود، شاید در لحظه کار را انجام دهد، اما اگر یک هفته بعد زخم عفونی شد یا بیمار تب کرد، معمولاً نه قراردادی هست، نه پوشش بیمه مسئولیت، نه حجمی از مستندات که کمک کند بفهمیم کجا اشتباه کردهایم.
از سوی دیگر، کار حرفهای، فقط به معنای «دانستن تکنیک» نیست؛ به معنای «نداشتن تعارف خطرناک» هم هست. برای مثال، در پانسمان زخم بستر در منزل تهران، پرستار باتجربه اگر ببیند خانواده بهخاطر صرفهجویی، اصرار دارد از گاز ساده و بتادین غلیظ برای زخم عمیق استفاده کند، باید محترمانه اما قاطعانه توضیح دهد که این کار به ضرر بیمار است و اگر پروتکل درست رعایت نشود، او نمیتواند مسئولیت کار را بپذیرد.
یک ویزیت استاندارد پانسمان در منزل تهران چهطور باید انجام شود؟
تصور کنید سالمندی در جنتآباد، بعد از یک جراحی در بیمارستان خصوصی، با زخم طولانی روی شکم، به خانه برگشته و پزشک نوشته است پانسمان زخم روزدرمیان انجام شود. خانواده با مرکز تماس گرفتهاند و برای امروز «اعزام پرستار جهت پانسمان در منزل تهران» هماهنگ شده است.
پرستار وقتی میرسد، قبل از هر چیز، محیط را بررسی میکند: اتاقی که قرار است پانسمان در آن انجام شود، نور، سطح کار، امکان شستوشوی دست. اگر شرایط ایدهآل نباشد (که در آپارتمانهای کوچک تهران خیلی وقتها همینطور است)، با وسایل موجود و کیت همراه خود، تا حد ممکن فضا را برای کار استریل آماده میکند؛ مثلاً از میز کنار تخت، روکش تمیز، نور موبایل بهعنوان چراغ کمکی استفاده میکند.
سپس، دستها را شسته یا ضدعفونی میکند، دستکش استریل یا دستکش تمیز و تکنیک بدون لمس بهکار میبرد، پانسمان قبلی را بهآرامی برمیدارد، پوست اطراف زخم را بررسی میکند: قرمزی، تورم، گرمی، ترشح، بوی خاص. خود زخم را با دقت نگاه میکند؛ آیا لبههای آن به هم نزدیک شدهاند؟ بستر آن تمیز است؟ بافت مرده دارد یا نه؟ ترشح از چه نوع است؟
نوع محلول شستوشو و نوع پانسمان جدید را بر اساس این ارزیابی و دستور پزشک یا پروتکل مرکز انتخاب میکند؛ نه اینکه برای هر زخم، یک نسخه ثابت «بتادین و گاز خشک» بدهد. پانسمان جدید را میبندد، مطمئن میشود که خیلی سفت نیست (که خونرسانی را قطع کند) و خیلی شل نیست (که زود باز شود). در نهایت، تاریخ و بعضاً ساعت پانسمان را در برگه گزارش یا روی پانسمان ثبت میکند و توصیههای بعدی (مثلاً خشک نگهداشتن محل، عدم وارد کردن فشار) را به بیمار و همراه میگوید.
همین روند استاندارد، اگر مرتب تکرار شود، در بسیاری از زخمها، تفاوت قابل توجهی در سرعت و کیفیت بهبود ایجاد میکند؛ مخصوصاً وقتی همراه با تغذیه مناسب، کنترل قند و کاهش فشار باشد.

یک ویزیت استاندارد تعویض سوند در منزل تهران چهطور است؟
حالا سناریوی دیگری را در نظر بگیریم: آقای ۷۸ سالهای در تهراننو، با سابقه پروستات بزرگ و نارسایی قلبی، چند ماه است سوند فولی دارد و هر ۳ هفته باید تعویض شود. خانواده ترجیح میدهند این تعویض سوند در منزل تهران انجام شود تا او را هر بار به اورژانس بیمارستان نبرند.
پرستار برای این کار، کیت استریل، سوند با سایز مناسب، سرنگ، سرم شستوشو، لیز کننده و پک یکبارمصرف همراه دارد. ابتدا از بیمار یا همراهش درباره هرگونه درد، خونادراری، تب یا ناراحتی اخیر سوال میکند. اگر نشانههای عفونت جدی یا خونریزی شدید وجود داشته باشد، ممکن است پیشنهاد دهد قبل از تعویض، با پزشک مشورت شود.
سپس، با رعایت حریم و حفظ کرامت بیمار، او را در وضعیت مناسب قرار میدهد، دستها را میشوید یا ضدعفونی میکند، دستکش میپوشد، کیت را باز میکند و بهآرامی سوند قبلی را بعد از خالیکردن بالن، خارج میکند. مجرا را از نظر خونریزی یا مقاومت غیرعادی ارزیابی میکند. سوند جدید را با ماده لغزانکننده پوشش میدهد و طبق تکنیک، وارد میکند؛ بدون زور اضافی. بعد از بادکردن بالن و اتصال به کیسه ادرار، مطمئن میشود ادرار بهخوبی جریان دارد و بیمار درد شدید ندارد.
در پایان، کیسه ادرار و محل اتصال را چک میکند، پوست اطراف را تمیز میکند و نکات مراقبتی مثل نگهداشتن کیسه زیر سطح مثانه، عدم کشش به سوند، نوشیدن مایعات کافی (اگر منع پزشکی ندارد) و علامتهای هشدار عفونت را توضیح میدهد. در گزارش، تاریخ تعویض، نوع و سایز سوند، و وضعیت بیمار ثبت میشود.
آپارتمانهای تهران و چالشهای عملی پانسمان و سوند در منزل
در نگاه اول، ممکن است فکر کنیم پانسمان و سوند در هر خانهای یکسان است؛ اما وقتی از تجریش تا شهرری در خانههای مختلف وارد میشوید، میبینید معماری و فضای زندگی، چطور روی کیفیت کار اثر میگذارد.
در بسیاری از ساختمانهای قدیمی تهران، نور طبیعی کم است، اتاقها کوچکاند و جای کافی برای پهن کردن پکهای استریل و قرار دادن وسایل وجود ندارد. در خانههای شلوغ چندنسلی، رفتوآمد زیاد است، شاید کودکان کوچک در اتاق رفتوآمد کنند و حفظ محیط تمیز برای پانسمان زخم بستر در منزل تهران یک چالش واقعی باشد. پرستار باتجربه، این واقعیتها را میشناسد و سعی میکند با حداقلها، حداکثر استاندارد را حفظ کند؛ اما خانواده هم باید همکاری کند: مثلاً در زمان پانسمان، رفتوآمد را محدود کند، نور مناسب فراهم کند و جای مشخصی برای نگهداری لوازم زخم یا سوند در نظر بگیرد.
در برخی محلههای تهران، مشکل دیگر، دسترسی به داروخانههای مجهز است؛ بهخصوص داروخانههایی که پانسمانهای مدرن زخم را میفروشند. خانواده گاهی میگوید «هرچه دکتر گفته نتوانستیم پیدا کنیم، همین را دادند.» در اینجا است که مرکز خدمات پرستاری باید یا لیستی از داروخانههای تخصصی مطرح در تهران داشته باشد، یا بتواند در تهیه بعضی از اقلام خاص، به خانواده کمک کند؛ وگرنه، توصیه روی کاغذ میماند و در عمل، همان گاز ساده و بتادین جای همهچیز را میگیرد.
هزینه پانسمان و سوند در منزل تهران؛ از چه جاهایی بالا و پایین میشود؟
هزینه پانسمان و سوند در منزل تهران، مثل هر خدمت پرستاری دیگری، تابع چند عامل است. اول نوع و پیچیدگی کار: پانسمان یک زخم جراحی تمیز کوچک، با پانسمان روزانه زخم بستر عمیق یا پانسمانهای چندلایه زخم دیابتی، یکسان نیست. همینطور، تعویض سوند ساده در بیمار بدون مشکل خاص، با سوندگذاری سخت در بیمار پرخطر، از نظر زمان و ریسک متفاوت است.
دوم، تعداد دفعات و تکرار است. اگر قرار است یک پانسمان زخم جراحی دو سه بار عوض شود، هزینه هر ویزیت یک چیز است؛ اما اگر یک بیمار زخم بستر یا دیابتی، نیاز به پانسمان سهبار در هفته برای چند ماه دارد، معمولاً مراکز حرفهای برای دورههای طولانیتر، قیمتگذاری منعطفتری دارند.
سوم، منطقه جغرافیایی و فاصله است. تردد به مناطقی که دور از مسیرهای اصلی یا خارج از محدودههای اصلی سرویسدهیاند، زمان و هزینه بیشتری برای مرکز ایجاد میکند. البته این نباید بهانهای برای قیمتگذاری نجومی باشد، اما واقعیت لاجستیکی است که روی تعرفه تأثیر میگذارد.
چهارم، لوازم مصرفی است. در بعضی موارد، خانواده خود لوازم پانسمان را تهیه میکند و پرستار فقط کار را انجام میدهد؛ در بعضی موارد، مرکز بخشی از اقلام (مثلاً پک یکبارمصرف یا برخی پانسمانهای خاص) را همراه میآورد. در مورد سوند هم همینطور؛ قیمت سوند، کیسه، محلول شستوشو و غیره، اگر توسط مرکز تأمین شود، باید شفاف در فاکتور مشخص باشد.
نکتهای که در تهران زیاد میبینیم این است که خانواده، فقط قیمت «ویزیت پرستار» را میپرسد و بعد از شنیدن عدد، بدون پرسیدن درباره لوازم، تعداد دفعات، مدت هر ویزیت و نوع نیروی اعزامی، قضاوت میکند که «این گران است یا ارزان». مقایسه منصفانه، نیاز به شفافبودن این جزئیات دارد.
اشتباهات رایج خانوادهها در پانسمان و سوند در منزل
در پروندههای مختلفی که در تهران دیدهام، چند اشتباه تکراری خانوادهها در حوزه پانسمان و سوند در منزل وجود دارد که دانستنشان میتواند جلوی ضرر را بگیرد.
یکی، استفاده خودسرانه و افراطی از بتادین و الکل روی هر زخمی است. بتادین غلیظ برای زخمهای باز، مخصوصاً زخمهای بستر و دیابتی، میتواند بافت سالم را هم تخریب کند و روند ترمیم را کند نماید. پرستاری که با درمان زخم آشناست، از محلولهای شستوشوی مناسبتر و غلظتهای در حد مجاز استفاده میکند و خانواده را از این «درمان خانگی» پرخطر دور میکند.
دوم، شستن زخم با مواد خانگی مثل نمک زیاد، سرکه، جوششیرین یا حتی وایتکس (!) است؛ چیزهایی که واقعاً در تجربه دیده شده. این مواد ممکن است موقتاً بوی زخم را کم کنند، اما بافت را میسوزانند و راه عفونت عمیق را باز میکنند.
در مورد سوند، اشتباه شایع این است که خانواده برای «راحتی کار»، طی ماهها و گاهی سالها، سوند را بدون برنامه مشخص تعویض میکند؛ گاهی دو ماه یکبار، گاهی شش ماه یکبار؛ یا اینکه اولین سوندگذاری را بدون نسخه، در خانه و توسط فرد غیرحرفهای انجام میدهد. نتیجه، عفونتهای مکرر ادراری، آسیب به مجرا، و در برخی موارد، بستریهای سنگین بوده است.
اشتباه دیگر، تأخیر در مراجعه است. زخم بستر یا زخم دیابتی که هفتهبههفته بدتر میشود، اما خانواده بهخاطر اینکه «پانسمان در منزل میکنیم»، مراجعه به پزشک یا کلینیک زخم را عقب میاندازد. پرستار حرفهای، وقتی میبیند با وجود پانسمانهای مرتب، زخم رو به وخامت است، باید خانواده را برای مراجعه تخصصی تشویق کند و اگر خانواده مقاومت کرد، حداقل در گزارش خود به مرکز، این موضوع را ثبت کند.

جمعبندی تصمیمساز
اگر در تهران با بیماری طرف هستید که نیاز به پانسمان زخم یا سوند دارد و بین بردن او به درمانگاه و استفاده از خدمات پانسمان و سوند در منزل تهران مردد ماندهاید، میتوانید با این سه سوال تصمیمتان را روشنتر کنید:
اول، وضعیت بیماری و زخم یا سوند چقدر پیچیده است؟ اگر زخم سطحی و ساده است و بیمار حرکتپذیر است، درمانگاه گزینه بدی نیست؛ اما اگر زخم بستر، زخم دیابتی یا زخم جراحی بزرگ است، یا بیمار بهسختی جابهجا میشود، پانسمان در منزل، هم امنتر است هم انسانیتر. در مورد سوند هم، اگر قرار است تعویض منظم سوند در بیماری تثبیتشده انجام شود، منزل گزینه خوبی است؛ اما برای سوندگذاری اولیه پرریسک، بیمارستان ارجح است.
دوم، خانواده از نظر زمان، توان جسمی و روانی، تا کجا میتواند رفتوآمد و مراقبت را بهتنهایی مدیریت کند؟ اگر هر پانسمان یا هر تعویض سوند، تبدیل شده به دو سه ساعت استرس، ترافیک و دردسر، احتمالاً وقت آن است که خدمات حرفهای در منزل را جدیتر در نظر بگیرید؛ بهشرطی که توان پرداخت منطقی را هم داشته باشید.
سوم، اگر تصمیم به کار در منزل گرفتید، با چه کسی میخواهید این مسیر را بروید؟ گزینه «فرد غیرحرفهایِ بدون نظارت» هرچقدر هم ارزان، ریسک بالایی دارد. بهتر است دو تا سه مرکز خدمات پرستاری در منزل تهران را، از جمله پاکیزه کاران پارسیان، در یک فهرست بگذارید، مجوز، تجربه، نوع نیروها و شفافیت قراردادشان را مقایسه کنید و بعد، بر اساس مجموع این معیارها، نه صرفاً پایینترین قیمت، انتخاب کنید.
این سه سوال، شما را از تصمیمهای لحظهای و احساسی دور میکند و کمک میکند برای بیمار و خانوادهتان، در بستر واقعی تهران، انتخابی متعادل بین ایمنی، کیفیت و هزینه داشته باشید.
اگر به دنبال آرامش خیال واقعی هستید و میخواهید تیمی متخصص، دلسوز و گزینششده را در کنار خود داشته باشید، پیشنهاد ما شرکت پاکیزه کاران پارسیان است.


